అరణ్యకాండము - భాగము - 7

 

అరణ్యకాండము - భాగము - 7

 

ఈ కాండములో సర్గ సంఖ్య	శ్లోకములు	శ్లోకముల సంఖ్య	ఈ కాండములో స్వీకరించిన మొత్తము శ్లోకములు
27	ఖరం తు రామాభిముఖం ప్రయాన్తం వాహినీపతిః | రాక్షసస్త్రిశిరా నామ సంనిపత్యేదమబ్రవీత్ || ౧|| మాం నియోజయ విక్రాన్త సంనివర్తస్వ సాహసాత్ | పశ్య రామం మహాబాహుం సంయుగే వినిపాతితమ్ || ౨|| ప్రతిజానామి తే సత్యమాయుధం చాహమాలభే | యథా రామం వధిష్యామి వధార్హం సర్వరక్షసామ్ || ౩|| అహం వాస్య రణే మృత్యురేష వా సమరే మమ | వినివర్త్య రణోత్సాహం ముహూర్తం ప్రాశ్నికో భవ || ౪|| ప్రహృష్టో వా హతే రామే జనస్థానం ప్రయాస్యసి | మయి వా నిహతే రామం సంయుగాయోపయాస్యసి || ౫|| ఖరస్త్రిశిరసా తేన మృత్యులోభాత్ప్రసాదితః | గచ్ఛ యుధ్యేత్యనుజ్ఞాతో రాఘవాభిముఖో యయౌ || ౬|| త్రిశిరాశ్చ రథేనైవ వాజియుక్తేన భాస్వతా | అభ్యద్రవద్రణే రామం త్రిశృఙ్గ ఇవ పర్వతః || ౭|| శరధారా సమూహాన్స మహామేఘ ఇవోత్సృజన్ | వ్యసృజత్సదృశం నాదం జలార్ద్రస్యేవ దున్దుభేః || ౮|| ఆగచ్ఛన్తం త్రిశిరసం రాక్షసం ప్రేక్ష్య రాఘవః | ధనుషా ప్రతిజగ్రాహ విధున్వన్సాయకాఞ్శితాన్ || ౯|| స సమ్ప్రహారస్తుములో రామ త్రిశిరసోర్మహాన్ | బభూవాతీవ బలినోః సింహకుఞ్జరయోరివ || ౧౦|| తతస్త్రిశిరసా బాణైర్లలాటే తాడితస్త్రిభిః | అమర్షీ కుపితో రామః సంరబ్ధమిదమబ్రవీత్ || ౧౧|| అహో విక్రమశూరస్య రాక్షసస్యేదృశం బలమ్ | పుష్పైరివ శరైర్యస్య లలాటేఽస్మి పరిక్షతః | మమాపి ప్రతిగృహ్ణీష్వ శరాంశ్చాపగుణచ్యుతాన్ || ౧౨|| ఏవముక్త్వా తు సంరబ్ధః శరానాశీవిషోపమాన్ | త్రిశిరో వక్షసి క్రుద్ధో నిజఘాన చతుర్దశ || ౧౩|| చతుర్భిస్తురగానస్య శరైః సంనతపర్వభిః | న్యపాతయత తేజస్వీ చతురస్తస్య వాజినః || ౧౪|| అష్టభిః సాయకైః సూతం రథోపస్థే న్యపాతయత్ | రామశ్చిచ్ఛేద బాణేన ధ్వజం చాస్య సముచ్ఛ్రితమ్ || ౧౫|| తతో హతరథాత్తస్మాదుత్పతన్తం నిశాచరమ్ | బిభేద రామస్తం బాణైర్హృదయే సోఽభవజ్జడః || ౧౬|| సాయకైశ్చాప్రమేయాత్మా సామర్షస్తస్య రక్షసః | శిరాంస్యపాతయత్త్రీణి వేగవద్భిస్త్రిభిః శతైః || ౧౭|| స భూమౌ శోణితోద్గారీ రామబాణాభిపీడితః | న్యపతత్పతితైః పూర్వం స్వశిరోభిర్నిశాచరః || ౧౮||	18	320
ఖరునికంటే ముందే త్రిశిరుడు శ్రీరాముడిని ఎదిరించడానికి ముందుకు వచ్చాడు, ఆ ఘోరమైన యుద్ధంలో శ్రీరాముడు త్రిశిరుడిని హతమార్చాడు.
28                                                                                                         29	నిహతం దూషణం దృష్ట్వా రణే త్రిశిరసా సహ | ఖరస్యాప్యభవత్త్రాసో దృష్ట్వా రామస్య విక్రమమ్ || ౧|| స దృష్ట్వా రాక్షసం సైన్యమవిషహ్యం మహాబలమ్ | హతమేకేన రామేణ దూషణస్త్రిశిరా అపి || ౨|| తద్బలం హతభూయిష్ఠం విమనాః ప్రేక్ష్య రాక్షసః | ఆససాద ఖరో రామం నముచిర్వాసవం యథా || ౩|| వికృష్య బలవచ్చాపం నారాచాన్రక్తభోజనాన్ | ఖరశ్చిక్షేప రామాయ క్రుద్ధానాశీవిషానివ || ౪|| జ్యాం విధున్వన్సుబహుశః శిక్షయాస్త్రాణి దర్శయన్ | చచార సమరే మార్గాఞ్శరై రథగతః ఖరః || ౫|| స సర్వాశ్చ దిశో బాణైః ప్రదిశశ్చ మహారథః | పూరయామాస తం దృష్ట్వా రామోఽపి సుమహద్ధనుః || ౬|| స సాయకైర్దుర్విషహైః సస్ఫులిఙ్గైరివాగ్నిభిః | నభశ్చకారావివరం పర్జన్య ఇవ వృష్టిభిః || ౭|| తద్బభూవ శితైర్బాణైః ఖరరామవిసర్జితైః | పర్యాకాశమనాకాశం సర్వతః శరసఙ్కులమ్ || ౮|| శరజాలావృతః సూర్యో న తదా స్మ ప్రకాశతే | అన్యోన్యవధసంరమ్భాదుభయోః సమ్ప్రయుధ్యతోః || ౯|| తతః కనకపుఙ్ఖైస్తు శరైః సంనతపర్వభిః | చిచ్ఛేద రామః సఙ్క్రుద్ధః ఖరస్య సమరే ధ్వజమ్ || ౧౦|| స దర్శనీయో బహుధా విచ్ఛిన్నః కాఞ్చనో ధ్వజః | జగామ ధరణీం సూర్యో దేవతానామివాజ్ఞయా || ౧౧|| తం చతుర్భిః ఖరః క్రుద్ధో రామం గాత్రేషు మార్గణైః | వివ్యాధ హృది మర్మజ్ఞో మాతఙ్గమివ తోమరైః || ౧౨|| స రామో బహుభిర్బాణైః ఖరకార్ముకనిఃసృతైః | విద్ధో రుధిరసిక్తాఙ్గో బభూవ రుషితో భృశమ్ || ౧౩|| స ధనుర్ధన్వినాం శ్రేష్ఠః ప్రగృహ్య పరమాహవే | ముమోచ పరమేష్వాసః షట్శరానభిలక్షితాన్ || ౧౪|| శిరస్యేకేన బాణేన ద్వాభ్యాం బాహ్వోరథార్పయత్ | త్రిభిశ్చన్ద్రార్ధవక్త్రైశ్చ వక్షస్యభిజఘాన హ || ౧౫|| తతః పశ్చాన్మహాతేజా నారాచాన్భాస్కరోపమాన్ | జిఘాంసూ రాక్షసం క్రుద్ధస్త్రయోదశ శిలాశితాన్ || ౧౬|| తతోఽస్య యుగమేకేన చతుర్భిశ్చతురో హయాన్ | షష్ఠేన చ శిరః సఙ్ఖ్యే చిచ్ఛేద ఖరసారథేః || ౧౭|| త్రిభిస్త్రివేణుం బలవాన్ద్వాభ్యామక్షం మహాబలః | ద్వాదశేన తు బాణేన ఖరస్య సశరం ధనుః | ఛిత్త్వా వజ్రనికాశేన రాఘవః ప్రహసన్నివ | త్రయోదశేనేన్ద్రసమో బిభేద సమరే ఖరమ్ || ౧౮|| ప్రభగ్నధన్వా విరథో హతాశ్వో హతసారథిః | గదాపాణిరవప్లుత్య తస్థౌ భూమౌ ఖరస్తదా || ౧౯|| కామం బహ్వపి వక్తవ్యం త్వయి వక్ష్యామి న త్వహమ్ | అస్తం గచ్ఛేద్ధి సవితా యుద్ధవిఘ్రస్తతో భవేత్ ||౨౦|| చతుర్దశ సహస్రాణి రాక్షసానాం హతాని తే | త్వద్వినాశాత్కరోమ్యద్య తేషామశ్రుప్రమార్జనమ్ || ౨౧|| ఇత్యుక్త్వా పరమక్రుద్ధస్తాం గదాం పరమాఙ్గదామ్ | ఖరశ్చిక్షేప రామాయ ప్రదీప్తామశనిం యథా ||౨౨ || ఖరబాహుప్రముక్తా సా ప్రదీప్తా మహతీ గదా | భస్మవృక్షాంశ్చ గుల్మాంశ్చ కృత్వాగాత్తత్సమీపతః ||౨౩|| తామాపతన్తీం జ్వలితాం మృత్యుపాశోపమాం గదా | అన్తరిక్షగతాం రామశ్చిచ్ఛేద బహుధా శరైః ||౨౪|| సా విశీర్ణా శరైర్భిన్నా పపాత ధరణీతలే | గదామన్త్రౌషధిబలైర్వ్యాలీవ వినిపాతితా || ౨౫||	25	345
తన పరాక్రమవంతులైన యోధులందరూ హతమైన తరువాత ఖరుడు శ్రీరాముడిని ఎదుర్కొన్నాడు. అతడు భయంకరమైన యుద్ధాన్ని సాగించి, తన బాణాలతో శ్రీరాముడిని గాయపరిచాడు.  శ్రీరాముడు మరియు ఖరుల మధ్య జరిగిన ఈ పోరాటం చాలా సుదీర్ఘకాలం కొనసాగింది, ఇది ఖరుడు ఎంతటి మహా యోధుడో నిరూపించింది.

ఇత్యార్షే శ్రీ మూల రామాయణే అరణ్యకాండే సప్తమ: భాగ: